فیلسوفی می گه : عالم هستی کامله. نگرانی و تشویش هیچ کجای اون وجود نداره و این ما آدمها هستیم که نگران اندیشیم.

 

پس می تونیم امیدوار باشیم که با تغییر نوع اندیشیدنمون از نگرانی و استرس نجات پیدا کنیم و البته همونطور که همیشه گفتند و گفتیم بهترین راهش اینه که از بچگی اینگونه بار بیایم. توی این سری مطالبمون می خوایم از راههای کاهش اضطراب کودکان بگیم و اینکه اصلا چطور می تونیم کودکانی فارغ از تشویش و فشارهای روحی و نگرانی داشته باشیم.

ویژگی های بچه های مضطرب و نگران

در کتابی از افرادی با رفتار آ نام برده شده یعنی کسی که زندگیش رو فشار ناشی از کمبود وقت، بیماری عجله، پرخاشگری و رقابتِ همراه با دشمنی پر کرده. متاسفانه امروز تعداد این افراد در جامعه مون کم نیست و رو به افزایش هم هست چرا مهمه چون ارتباط مستقیمی با بیماری قلبی داره.

این ما هستیم که بچه ها رو از کودکی برای افراد نوع آ شدن، آماده می کنیم چطوری؟

 

۱ – سختکوشی زیاده از حد

این رفتار در کودکانی مشاهده میشه که همیشه از اونها انتظار میره در هر کاری اول باشند و هرگز فرصت لذت بردن از زمان حال رو نداشته باشن. این بچه ها همیشه باید کارهای فوق برنامه هم انجام بدن؛ براشون استراحت معنی و مفهوم نداره و اگه دقایقی آروم و بیکار باشن، احساس گناه می کنند!

اجازه ندید تاکیدهای مکرر روی انجام تکالیف مدرسه، نمره خوب و عالی گرفتن، جایزه گرفتن، توی مسابقه اول شدن و پول درآوردن به جایی برسه که فرزندتون فرصت لذت بردن از زندگی رو از دست بده.

اضطراب در کودکان دبستانی

عوارض این نوع فشار وارد کردن از طرف والدین به فرزندان:

مِن و مِن کردن

لکنت زبان

انزوا طلبی

گوشه گیری

خجالتی بودن شدید

کمتر لبخند زدن

ناله و شکوه دایمی

بیماریهایی مثل آسم، حساسیت، درد معده، گریه های مکرر، خیس کردن جا، خواب وحشتناک دیدن، افسردگی، گوشه گیری، جوش صورت و حساسیت پوستی، سرماخوردگی مکرر، پایین اومدن استقامت جسمی و …

راه حل چیه؟

بچه ها در هر سنی باید بگویند و بخندند و بازی کنند و لذت ببرند. از خودشون ادا و شکلک دربیارند و کارهای مسخره بکنند و کمی خل بازی در بیارن.

بچه هایی که می تونن بخندن و همه چیز رو به مسخره بگیرن، در مقابل فشارهایی که ممکنه در آینده بهشون وارد بشه، از خود بهتر استقامت نشون میدن.

از بچه های خردسال، زندگی کردن رو یاد بگیرید ببینید چقدر راحت از زندگی لذت می برن، نه اینکه از بچه های بی گناه بخواهید در این مسابقه بزرگ شرکت کنند و دلتون رو با گفتن اینکه “دوست دارم دستاوردهای بیشتری بدست بیاره” خوش کنید.

 

بعضی وقتها این بیشتر بدست آوردن، حکم کمتر کسب کردن رو داره، به ویژه در مواردی که به قیمت از دست دادن یک زندگی آرام و بی دغذغه و سلامت جسمی انسان تموم بشه.

 

 

۲ – رقابت

آدمهای گروه آ، به طور افراط آمیزی اهل رقابتند و همیشه چشمشون به بقیه اس و رفتار و موفقیت خودشون رو با اونها می سنجند و این باعث میشه که سررشته زندگیشون دست دیگران باشه.

وقتی مسابقه تنیسی تموم میشه دیگه تموم شده و برنده و بازنده نباید برنده یا بازنده شدن رو تا پایان روز، به نوان نشانی از ارزش یا بی ارزشی خودش با خود حمل کنه. در زمین مسابقه باید سراپا شور و حرکت بود و با تمام قدرت کوشید برای برنده شدن اما وقتی مسابقه تموم شد، باید همه چی رو همونجا رها کنیم با لذت حاصل از تمرین و عرق ریختن و یادگیری بهتر پرتاب توپ و لذت ناشی از سلامتی و نشاط و بالابردن سطح مهارتها ، میدون رو ترک کنیم.

فکر کنید که وقتی بچه ها رو مجبور می کنیم ارزش و شخصیت خودشون رو بر اساس پارامترهای بیرونی و رقابت ارزیابی کنند نه معیارهای درونی خودشون ، چه فشار روحی شدیدی بهشون وارد میشه.

 

 

اضطراب کودکان

کاهش اضطراب و نگرانی و استرس کودکان – بخش نخست

بازدیدها: 266

این هم خوبه :   کاهش اضطراب و نگرانی و استرس کودکان - بخش سوم
برچسب ها: , , , , ,

فیلسوفی می گه : عالم هستی کامله. نگرانی و تشویش هیچ کجای اون وجود نداره و این ما آدمها هستیم که نگران اندیشیم.

 

پس می تونیم امیدوار باشیم که با تغییر نوع اندیشیدنمون از نگرانی و استرس نجات پیدا کنیم و البته همونطور که همیشه گفتند و گفتیم بهترین راهش اینه که از بچگی اینگونه بار بیایم. توی این سری مطالبمون می خوایم از راههای کاهش اضطراب کودکان بگیم و اینکه اصلا چطور می تونیم کودکانی فارغ از تشویش و فشارهای روحی و نگرانی داشته باشیم.

ویژگی های بچه های مضطرب و نگران

در کتابی از افرادی با رفتار آ نام برده شده یعنی کسی که زندگیش رو فشار ناشی از کمبود وقت، بیماری عجله، پرخاشگری و رقابتِ همراه با دشمنی پر کرده. متاسفانه امروز تعداد این افراد در جامعه مون کم نیست و رو به افزایش هم هست چرا مهمه چون ارتباط مستقیمی با بیماری قلبی داره.

این ما هستیم که بچه ها رو از کودکی برای افراد نوع آ شدن، آماده می کنیم چطوری؟

 

۱ – سختکوشی زیاده از حد

این رفتار در کودکانی مشاهده میشه که همیشه از اونها انتظار میره در هر کاری اول باشند و هرگز فرصت لذت بردن از زمان حال رو نداشته باشن. این بچه ها همیشه باید کارهای فوق برنامه هم انجام بدن؛ براشون استراحت معنی و مفهوم نداره و اگه دقایقی آروم و بیکار باشن، احساس گناه می کنند!

اجازه ندید تاکیدهای مکرر روی انجام تکالیف مدرسه، نمره خوب و عالی گرفتن، جایزه گرفتن، توی مسابقه اول شدن و پول درآوردن به جایی برسه که فرزندتون فرصت لذت بردن از زندگی رو از دست بده.

اضطراب در کودکان دبستانی

عوارض این نوع فشار وارد کردن از طرف والدین به فرزندان:

مِن و مِن کردن

لکنت زبان

انزوا طلبی

گوشه گیری

خجالتی بودن شدید

کمتر لبخند زدن

ناله و شکوه دایمی

بیماریهایی مثل آسم، حساسیت، درد معده، گریه های مکرر، خیس کردن جا، خواب وحشتناک دیدن، افسردگی، گوشه گیری، جوش صورت و حساسیت پوستی، سرماخوردگی مکرر، پایین اومدن استقامت جسمی و …

راه حل چیه؟

بچه ها در هر سنی باید بگویند و بخندند و بازی کنند و لذت ببرند. از خودشون ادا و شکلک دربیارند و کارهای مسخره بکنند و کمی خل بازی در بیارن.

بچه هایی که می تونن بخندن و همه چیز رو به مسخره بگیرن، در مقابل فشارهایی که ممکنه در آینده بهشون وارد بشه، از خود بهتر استقامت نشون میدن.

از بچه های خردسال، زندگی کردن رو یاد بگیرید ببینید چقدر راحت از زندگی لذت می برن، نه اینکه از بچه های بی گناه بخواهید در این مسابقه بزرگ شرکت کنند و دلتون رو با گفتن اینکه “دوست دارم دستاوردهای بیشتری بدست بیاره” خوش کنید.

 

بعضی وقتها این بیشتر بدست آوردن، حکم کمتر کسب کردن رو داره، به ویژه در مواردی که به قیمت از دست دادن یک زندگی آرام و بی دغذغه و سلامت جسمی انسان تموم بشه.

 

 

۲ – رقابت

آدمهای گروه آ، به طور افراط آمیزی اهل رقابتند و همیشه چشمشون به بقیه اس و رفتار و موفقیت خودشون رو با اونها می سنجند و این باعث میشه که سررشته زندگیشون دست دیگران باشه.

وقتی مسابقه تنیسی تموم میشه دیگه تموم شده و برنده و بازنده نباید برنده یا بازنده شدن رو تا پایان روز، به نوان نشانی از ارزش یا بی ارزشی خودش با خود حمل کنه. در زمین مسابقه باید سراپا شور و حرکت بود و با تمام قدرت کوشید برای برنده شدن اما وقتی مسابقه تموم شد، باید همه چی رو همونجا رها کنیم با لذت حاصل از تمرین و عرق ریختن و یادگیری بهتر پرتاب توپ و لذت ناشی از سلامتی و نشاط و بالابردن سطح مهارتها ، میدون رو ترک کنیم.

فکر کنید که وقتی بچه ها رو مجبور می کنیم ارزش و شخصیت خودشون رو بر اساس پارامترهای بیرونی و رقابت ارزیابی کنند نه معیارهای درونی خودشون ، چه فشار روحی شدیدی بهشون وارد میشه.

 

 

2 پاسخ
  1. مسعود
    مسعود گفته:

    با کودکان پیش فعال چگونه باید رفتار شود؟ و اینکه حتما باید این کودکان به پزشک مراجعه کنند

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *