قشقرق در کودکان

همه بچه های کوچولو، قشقرق به پا می کنند و این کاملا طبیعیه، وقتی با هم به خرید می روید یک دفعه شروع به گریه و داد و فریاد می کنند که زود باش اون اسباب بازی رو برام بخر یا من می خوام همین الان برم پارک یا …

اوج این اوقات تلخی ها ی بچه ها معمولا بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگیه، بعد دیگه کم کم فروکش می کنه و دوباره توی ۳/۵ سالگی به اوج می رسه.

در این سنین، مغز کودک شما به دلیل رفتارهای غیر ارادی بدوی از جمله : کله شقی، حرص، پرخاش گری و بی حوصلگی جوش میاره.

وقتی «این مال منه» کودکتون رو با «نه اصلا» خودتون ترکیب کنید، یه تی ان تی بسیار قوی ساختید و بعد هم بووووم….. انفجار!

عواملی که کوچولوی خواستنی ما رو وادار به راه انداختن قشقرق می کنه اینهاست:

 

۱- اونها خوب صحبت نمی کنند

اگه جایی زندگی کنید که نتونید به زبون مردم اون منطقه صحبت کنید، احساس ناتوانی و سردرگمی نمی کنید؟ دقیقا به همین دلیل کودک شما هم وقتی نمی تونه ارتباط برقرار کنه، عصبانی و آزرده می شه. پس بیخود نیست که کودکانی که هنوز نمی تونند کامل و روان و درست حرف بزنند، از ارتباطات غیرکلامی مثل کوبیدن پاها روی زمین، تکون دادن دستها، باز کردن چشم ها از هم و جیغ کشیدن استفاده می کنند!

 

۲- گاهی خود ما الگوی بدی هستیم.

وقتی خودمون عصبانی می شویم، چی کار می کنیم؟ داد و فریاد راه می اندازیم و به همه بد و بیراه می گوییم؟ بهتر نیست اول یه کم روی کنترل خشم خودمون کار کنیم؟

 

۳- احساس حقارت می کنند.

اینکه بچه ها رو وادار کنیم هر کاری ما می خواهیم انجام بدن، باعث میشه احساس حقارت و سرافکندگی کنند و غرورشون جریحه دار شه – بله اونها هم غرور دارند- نتیجه این میشه که احساس می کنند توی یه مخمصه گیر افتادن و نباید عقب نشینی کنن.

حتی بعد عصبانیتش ، وقتی هر چی می خواد رو بهش بدید دیگه فایده ای نداره و دیگه از خر شیطون پایین نمیاد . به همین خاطره که باید توی صحبتهاتون از مهارتهای همراه با احترام استفاده کنید که به غرورشون لطمه نخوره.

 

۴- دنیای ما خیلی هیجان انگیز و خیلی خسته کننده است!

دنیای ما خیلی خوش آب و رنگ و پرسر و صدا و  هیجان انگیزه اما وقتی بیشتر زمان بچه ها مون توی خونه می گذره، احساس خستگی و کسالت می کنند. یادتون باشه که تا همین چند سال پیش، بچه ها ساعتهای زیادی رو بیرون از خونه بازی می کردن.

 

۵ – قشقرق به پا کردن، جواب میده!

وقتی کودک می بیند که با قشقرق به پا کردن، به خواسته اش می رسه تشویق می شه که باز هم این کارو انجام بده.

 

چرا تسلیم قشقرق کودکتون می شوید؟

مسائل مادر و پدرهای امروزی خیلی زیاد و متفاوته با گذشته. خیلی از مادرها تمام وقت بیرون از خانه کار می کنند، توی خونه هم آشپزی می کنند، خونه رو نظافت می کنند و حتی ممکنه مراقب پدر و مادرشون هم باشند. ضمن اینکه هیچ کمکی هم از مادر و پدرهاشون و همسایه ها و فامیل و پرستار بچه و کارگر خونه نمی گیرند و خودشون به تنهایی همه این کارها رو انجام می دهند. یعنی ۱۲۰ درصد خوشون رو وقف زندگی کرده اند.

شما خیلی کار و تلاش می کنید و وقتی بچه تون جیغ و داد می کنه و حتی از جمله های زشت استفاده می کنه، ممکنه خیلی عصبانی بشوید یا تسلیم خواسته هاش بشوید.

 

وقتی کودک قشقرق راه میندازه ، من چه کنم؟

در این مواقع، یه نفس عمیق بکشیم و به خودمون یادآوری کنیم که اون یه بچه غارنشینه و من یه انسان بالغ مودب.

به عنوان یه انسان بالغ مودب، سعی کنید آرامش خودتون رو حفظ کنید و با گوشه کنایه و مسخره کردن و محروم کردن کودکتون از عشق، او رو تشویق به فریاد بیشتر نکنید.

 

اگر همراه ما باشید، در این مورد راه های عملی بیشتری به شما ارائه خواهیم داد.

 

مطالب مرتبط:

فیلم یک دقیقه ای ۶ : شباهت بچه ها با غارنشینها!

فیلم یک دقیقه ای ۸ : چطور انتظار داریم بچه ها ساکت بمانند؟

فیلم یک دقیقه ای۱۰ : برای بچه داری، دهکده خودتان را بسازید.

 

 

قشقرق در کودکان

چرا بچه ها قشقرق به پا می کنند؟

بازدیدها: 134

این هم خوبه :   ۵ کار هوشمندانه برای تخلیه انرژی کودکانِ پرانرژی
برچسب ها: , , , , ,

قشقرق در کودکان

همه بچه های کوچولو، قشقرق به پا می کنند و این کاملا طبیعیه، وقتی با هم به خرید می روید یک دفعه شروع به گریه و داد و فریاد می کنند که زود باش اون اسباب بازی رو برام بخر یا من می خوام همین الان برم پارک یا …

اوج این اوقات تلخی ها ی بچه ها معمولا بین ۱۸ تا ۲۴ ماهگیه، بعد دیگه کم کم فروکش می کنه و دوباره توی ۳/۵ سالگی به اوج می رسه.

در این سنین، مغز کودک شما به دلیل رفتارهای غیر ارادی بدوی از جمله : کله شقی، حرص، پرخاش گری و بی حوصلگی جوش میاره.

وقتی «این مال منه» کودکتون رو با «نه اصلا» خودتون ترکیب کنید، یه تی ان تی بسیار قوی ساختید و بعد هم بووووم….. انفجار!

عواملی که کوچولوی خواستنی ما رو وادار به راه انداختن قشقرق می کنه اینهاست:

 

۱- اونها خوب صحبت نمی کنند

اگه جایی زندگی کنید که نتونید به زبون مردم اون منطقه صحبت کنید، احساس ناتوانی و سردرگمی نمی کنید؟ دقیقا به همین دلیل کودک شما هم وقتی نمی تونه ارتباط برقرار کنه، عصبانی و آزرده می شه. پس بیخود نیست که کودکانی که هنوز نمی تونند کامل و روان و درست حرف بزنند، از ارتباطات غیرکلامی مثل کوبیدن پاها روی زمین، تکون دادن دستها، باز کردن چشم ها از هم و جیغ کشیدن استفاده می کنند!

 

۲- گاهی خود ما الگوی بدی هستیم.

وقتی خودمون عصبانی می شویم، چی کار می کنیم؟ داد و فریاد راه می اندازیم و به همه بد و بیراه می گوییم؟ بهتر نیست اول یه کم روی کنترل خشم خودمون کار کنیم؟

 

۳- احساس حقارت می کنند.

اینکه بچه ها رو وادار کنیم هر کاری ما می خواهیم انجام بدن، باعث میشه احساس حقارت و سرافکندگی کنند و غرورشون جریحه دار شه – بله اونها هم غرور دارند- نتیجه این میشه که احساس می کنند توی یه مخمصه گیر افتادن و نباید عقب نشینی کنن.

حتی بعد عصبانیتش ، وقتی هر چی می خواد رو بهش بدید دیگه فایده ای نداره و دیگه از خر شیطون پایین نمیاد . به همین خاطره که باید توی صحبتهاتون از مهارتهای همراه با احترام استفاده کنید که به غرورشون لطمه نخوره.

 

۴- دنیای ما خیلی هیجان انگیز و خیلی خسته کننده است!

دنیای ما خیلی خوش آب و رنگ و پرسر و صدا و  هیجان انگیزه اما وقتی بیشتر زمان بچه ها مون توی خونه می گذره، احساس خستگی و کسالت می کنند. یادتون باشه که تا همین چند سال پیش، بچه ها ساعتهای زیادی رو بیرون از خونه بازی می کردن.

 

۵ – قشقرق به پا کردن، جواب میده!

وقتی کودک می بیند که با قشقرق به پا کردن، به خواسته اش می رسه تشویق می شه که باز هم این کارو انجام بده.

 

چرا تسلیم قشقرق کودکتون می شوید؟

مسائل مادر و پدرهای امروزی خیلی زیاد و متفاوته با گذشته. خیلی از مادرها تمام وقت بیرون از خانه کار می کنند، توی خونه هم آشپزی می کنند، خونه رو نظافت می کنند و حتی ممکنه مراقب پدر و مادرشون هم باشند. ضمن اینکه هیچ کمکی هم از مادر و پدرهاشون و همسایه ها و فامیل و پرستار بچه و کارگر خونه نمی گیرند و خودشون به تنهایی همه این کارها رو انجام می دهند. یعنی ۱۲۰ درصد خوشون رو وقف زندگی کرده اند.

شما خیلی کار و تلاش می کنید و وقتی بچه تون جیغ و داد می کنه و حتی از جمله های زشت استفاده می کنه، ممکنه خیلی عصبانی بشوید یا تسلیم خواسته هاش بشوید.

 

وقتی کودک قشقرق راه میندازه ، من چه کنم؟

در این مواقع، یه نفس عمیق بکشیم و به خودمون یادآوری کنیم که اون یه بچه غارنشینه و من یه انسان بالغ مودب.

به عنوان یه انسان بالغ مودب، سعی کنید آرامش خودتون رو حفظ کنید و با گوشه کنایه و مسخره کردن و محروم کردن کودکتون از عشق، او رو تشویق به فریاد بیشتر نکنید.

 

اگر همراه ما باشید، در این مورد راه های عملی بیشتری به شما ارائه خواهیم داد.

 

مطالب مرتبط:

فیلم یک دقیقه ای ۶ : شباهت بچه ها با غارنشینها!

فیلم یک دقیقه ای ۸ : چطور انتظار داریم بچه ها ساکت بمانند؟

فیلم یک دقیقه ای۱۰ : برای بچه داری، دهکده خودتان را بسازید.

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *