درباره سیستم آموزشی ژاپن مطالب مختلفی شنیدیم و نتیجه این سیستم رو در موفقیت های این کشور می تونیم مشاهده کنیم. حالا برای ما به عنوان مادر، پدر یا مربی یا مدیر یک مهدکودک، چه اهمیتی داره که بدونیم اصول سیستم آموزشی در ژاپن چیه؟

 

سیستم آموزشی ژاپن

واقعیت اینه که قبل از رفتن به مدرسه، ما به عنوان مادر و پدر نقش مهم و پررنگی در زندگی کودکمون داریم و با دونستن نکات مهمی که باید تاکید بیشتری روی اونها داشته باشیم می تونیم کمک زیادی به فرزندمون بکنیم. قبلا هم در این باره از  ۹ راز موفقیت سیستم آموزشی فنلاند براتون گفته بودیم.

 

در ژاپن، مدرسه از کی شروع میشه؟

در ژاپن والدین وظیفه دارند کودکان خود را از سن شش سالگی به مدرسه بفرستند. مدت آموزش در مدارس ابتدایی شش سال است و در این دوره کودکان به فراگیری زبان ژاپنی، علوم اجتماعی، حساب، علوم، موسیقی، هنر، صنایع دستی، خانه داری، ورزش و اخلاق می‌پردازند و در طول تحصیل فقط یک معلم تمام موضوعات مختلف را تدریس می‌کند. کشور ژاپن دورهٔ راهنمایی ندارد و بنابر این بعد از دورهٔ ابتدایی وارد دبیرستان می‌شوند.

 

اهداف آموزش و پرورش پایه ابتدایی ژاپن چیست؟

الف) اهداف اجتماعی – عاطفی: که شامل دوستی، همکاری، درک متقابل، خوش قول بودن، خوب گوش دادن، مسئول خود بودن، آزاد بودن و خیر اندیشی و سلام کردن در بین دانش آموان می‌شود.

ب) اهداف سلامت و بهداشتی: رفع پوسیدگی دندان ها، شستن دست ها و رعایت امور بهداشتی.

ج) اهداف جسمانی و ورزش: پر انرژی بودن، با همهٔ قدرت بازی کردن، استفاده از میله‌های افقی برای حفظ تعادل در ارتفاع.

د) تمیز بودن و وقت شناسی: (تمیز کردن اطراف، داشتن جدول زمانی، از تخته سیاه به طور مرتب و تمیز استفاده کردن، مرتب نگهداشتن محتویات میز.)

ه) پا فشاری و سماجت: پافشاری و پی گیری کارها تا آخر.

و) فعالیت‌های علمی –تحصیلی: پیشگامی در آموختن، خوب یادگرفتن و با دقت اندیشیدن و سخت کوشی در یادگیری زبان ژاپنی.  آموزش‌های اخلاقی در ژاپن آموزش

سیستم آموزشی ژاپن

خط مشی وزارت آموزش ژاپن برای آموزشهای اخلاقی

الف ) مواردی که به خود شخص مربوط می‌شود:

۱-داشتن یک زندگی منظم و مرتب، با توجه به بهداشت و سلامت فردی و مراقبت از وسایل شخصی.

۲-درس خواندن و تلاش کردن را که جزء مسئولیت‌های فردی است بطو ر کامل انجام دهند.

۳-پیشقدمی در انجام کارهایی، که بنظر خوب می اید.

۴-داشتن یک زندگی توام با آرامش و صداقت و پرهیز از عدم صداقت.

ب) مواردی که به روابط فرد با دیگران مربوط می‌شود:

۱-خوش اخلاق بودن با دیگران از طریق احوالپرسی صمیمانه و انجام اعمال پسندیده.

۲-با محبت و دلسوزی با بچه‌های کوچکتر و نیز اشخاص بزرگتر رفتار کردن.

۳-مهربان بودن با دوستان و کمک کردن به آنها.

ج) مقوله‌هایی که که به ارتباط با طبیعت و مظاهر آن، مربوط می‌شود:

۱-احساس نزدیکی با طبیعت اطراف و خیرخواهی در برخورد با گیاهان و حیوانات.

۲-داشتن دلی که برای زندگی ارزش قائل است.

۳-تماس با اشیای زیبا و احساس زیبا بینی.

د) مباحثی که به روابط با گروهها و جامعه، بستگی دارد:

۱-از وسایلی که دیگران به کار می‌برند، با دقت استفاده کردن و خوش قول بودن و اصول را رعایت کردن.

۲-احساس عشق و احترام نسبت به والدین، پدر بزرگ و مادربزرگ و فعالانه در امور منزل به آنها کمک کردن.

۳-نسبت به آموزگاران عشق و احترام داشتن.

هر دانش آموز یک رهبر است

در کلاسهای ژاپنی، رهبر شدن یک حق ویژه نیست که نصیب عده ای از افراد خوش رفتار شود، بلکه یک مسئولیت است که شامل همهٔ افراد می‌شود. در کلیهٔ کلاسهای اول و پیش دبستانی‌ها، مبصرهای چرخشی روزانه‌ای دارند که در کار رهبری و ادارهٔ کلاس با معلم‌ها، شراکت دارند. همهٔ بچه‌ها به نوبهٔ خود یک رهبر در کلاس می‌شوند البته نه به خاطر رفتار خوبشان، بلکه از آن رو که عضو کلاس هستند و بچه‌ها طی مراسم با شکوهی، مبصر کلاس می‌شوند، کارهای ویژهٔ مبصرها از کلاسی به کلاس دیگر متفاوت است، اما البته آن‌ها معمولاً دارای همان نقش رسمی رهبری هستند. مبصرها که معمولاً یک دختر و یک پسر هستند، به کمک یکدیگر و قبل از آمدن معلم به کلاس، و نیز پیش از شروع هر درس، بچه‌ها را ساکت می‌کنند. به علاوه، آن‌ها غالباً جلسات را اداره کرده، به ارزیابی رفتار شاگردان هم می‌پردازند و در رفع مشاجرات و یا مشکلاتی که معمولاً پیش می‌آید، کلاس را سامان می‌دهند.

تاکید بر خودگردان بار آوردن بچه ها

در سیستم آموزشی ژاپن سعی بر آن است که بچه‌ها را خود گردان-خود انظباط بار آورند، تحت این نظام بچه‌ها تجربه فرماندهی را نسبت به کل هم کلاسی‌هایشان در خود افزایش می‌دهند. در این برنامه حتی بچه‌هایی هم که به طور معمول، شانس رهبر شدن را نداشته‌اند، چنین امکانی را پیدا خواهند کرد. در این میان، آن دسته از بچه‌هایی هم که دارای کمترین توانایی برای اداره دیگران در روابط روزانه خود هستند، غالباً در دوره‌ای که رهبر می‌شوند، با دقت فراوانی کارها را انجام می‌دهند.

 

 

 

 

 

منبع : آموزک

 

سیستم آموزشی ژاپن

رازهای سیستم آموزشی ژاپن که هر مادر و پدری باید بداند

بازدیدها: 1203

این هم خوبه :   راههایی برای کاهش تعداد موارد بیدار شدن فرزند شما در نیمه های شب
برچسب ها: ,

 

درباره سیستم آموزشی ژاپن مطالب مختلفی شنیدیم و نتیجه این سیستم رو در موفقیت های این کشور می تونیم مشاهده کنیم. حالا برای ما به عنوان مادر، پدر یا مربی یا مدیر یک مهدکودک، چه اهمیتی داره که بدونیم اصول سیستم آموزشی در ژاپن چیه؟

 

سیستم آموزشی ژاپن

واقعیت اینه که قبل از رفتن به مدرسه، ما به عنوان مادر و پدر نقش مهم و پررنگی در زندگی کودکمون داریم و با دونستن نکات مهمی که باید تاکید بیشتری روی اونها داشته باشیم می تونیم کمک زیادی به فرزندمون بکنیم. قبلا هم در این باره از  ۹ راز موفقیت سیستم آموزشی فنلاند براتون گفته بودیم.

 

در ژاپن، مدرسه از کی شروع میشه؟

در ژاپن والدین وظیفه دارند کودکان خود را از سن شش سالگی به مدرسه بفرستند. مدت آموزش در مدارس ابتدایی شش سال است و در این دوره کودکان به فراگیری زبان ژاپنی، علوم اجتماعی، حساب، علوم، موسیقی، هنر، صنایع دستی، خانه داری، ورزش و اخلاق می‌پردازند و در طول تحصیل فقط یک معلم تمام موضوعات مختلف را تدریس می‌کند. کشور ژاپن دورهٔ راهنمایی ندارد و بنابر این بعد از دورهٔ ابتدایی وارد دبیرستان می‌شوند.

 

اهداف آموزش و پرورش پایه ابتدایی ژاپن چیست؟

الف) اهداف اجتماعی – عاطفی: که شامل دوستی، همکاری، درک متقابل، خوش قول بودن، خوب گوش دادن، مسئول خود بودن، آزاد بودن و خیر اندیشی و سلام کردن در بین دانش آموان می‌شود.

ب) اهداف سلامت و بهداشتی: رفع پوسیدگی دندان ها، شستن دست ها و رعایت امور بهداشتی.

ج) اهداف جسمانی و ورزش: پر انرژی بودن، با همهٔ قدرت بازی کردن، استفاده از میله‌های افقی برای حفظ تعادل در ارتفاع.

د) تمیز بودن و وقت شناسی: (تمیز کردن اطراف، داشتن جدول زمانی، از تخته سیاه به طور مرتب و تمیز استفاده کردن، مرتب نگهداشتن محتویات میز.)

ه) پا فشاری و سماجت: پافشاری و پی گیری کارها تا آخر.

و) فعالیت‌های علمی –تحصیلی: پیشگامی در آموختن، خوب یادگرفتن و با دقت اندیشیدن و سخت کوشی در یادگیری زبان ژاپنی.  آموزش‌های اخلاقی در ژاپن آموزش

سیستم آموزشی ژاپن

خط مشی وزارت آموزش ژاپن برای آموزشهای اخلاقی

الف ) مواردی که به خود شخص مربوط می‌شود:

۱-داشتن یک زندگی منظم و مرتب، با توجه به بهداشت و سلامت فردی و مراقبت از وسایل شخصی.

۲-درس خواندن و تلاش کردن را که جزء مسئولیت‌های فردی است بطو ر کامل انجام دهند.

۳-پیشقدمی در انجام کارهایی، که بنظر خوب می اید.

۴-داشتن یک زندگی توام با آرامش و صداقت و پرهیز از عدم صداقت.

ب) مواردی که به روابط فرد با دیگران مربوط می‌شود:

۱-خوش اخلاق بودن با دیگران از طریق احوالپرسی صمیمانه و انجام اعمال پسندیده.

۲-با محبت و دلسوزی با بچه‌های کوچکتر و نیز اشخاص بزرگتر رفتار کردن.

۳-مهربان بودن با دوستان و کمک کردن به آنها.

ج) مقوله‌هایی که که به ارتباط با طبیعت و مظاهر آن، مربوط می‌شود:

۱-احساس نزدیکی با طبیعت اطراف و خیرخواهی در برخورد با گیاهان و حیوانات.

۲-داشتن دلی که برای زندگی ارزش قائل است.

۳-تماس با اشیای زیبا و احساس زیبا بینی.

د) مباحثی که به روابط با گروهها و جامعه، بستگی دارد:

۱-از وسایلی که دیگران به کار می‌برند، با دقت استفاده کردن و خوش قول بودن و اصول را رعایت کردن.

۲-احساس عشق و احترام نسبت به والدین، پدر بزرگ و مادربزرگ و فعالانه در امور منزل به آنها کمک کردن.

۳-نسبت به آموزگاران عشق و احترام داشتن.

هر دانش آموز یک رهبر است

در کلاسهای ژاپنی، رهبر شدن یک حق ویژه نیست که نصیب عده ای از افراد خوش رفتار شود، بلکه یک مسئولیت است که شامل همهٔ افراد می‌شود. در کلیهٔ کلاسهای اول و پیش دبستانی‌ها، مبصرهای چرخشی روزانه‌ای دارند که در کار رهبری و ادارهٔ کلاس با معلم‌ها، شراکت دارند. همهٔ بچه‌ها به نوبهٔ خود یک رهبر در کلاس می‌شوند البته نه به خاطر رفتار خوبشان، بلکه از آن رو که عضو کلاس هستند و بچه‌ها طی مراسم با شکوهی، مبصر کلاس می‌شوند، کارهای ویژهٔ مبصرها از کلاسی به کلاس دیگر متفاوت است، اما البته آن‌ها معمولاً دارای همان نقش رسمی رهبری هستند. مبصرها که معمولاً یک دختر و یک پسر هستند، به کمک یکدیگر و قبل از آمدن معلم به کلاس، و نیز پیش از شروع هر درس، بچه‌ها را ساکت می‌کنند. به علاوه، آن‌ها غالباً جلسات را اداره کرده، به ارزیابی رفتار شاگردان هم می‌پردازند و در رفع مشاجرات و یا مشکلاتی که معمولاً پیش می‌آید، کلاس را سامان می‌دهند.

تاکید بر خودگردان بار آوردن بچه ها

در سیستم آموزشی ژاپن سعی بر آن است که بچه‌ها را خود گردان-خود انظباط بار آورند، تحت این نظام بچه‌ها تجربه فرماندهی را نسبت به کل هم کلاسی‌هایشان در خود افزایش می‌دهند. در این برنامه حتی بچه‌هایی هم که به طور معمول، شانس رهبر شدن را نداشته‌اند، چنین امکانی را پیدا خواهند کرد. در این میان، آن دسته از بچه‌هایی هم که دارای کمترین توانایی برای اداره دیگران در روابط روزانه خود هستند، غالباً در دوره‌ای که رهبر می‌شوند، با دقت فراوانی کارها را انجام می‌دهند.

 

 

 

 

 

منبع : آموزک

 

1 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *